همه اينها حدس و تخمين است ، ولى در يك مورد خاص دليل مستقيم و روشن در دست است كه آن مردم از روى آگاهى و با جراءت خاص به كارهاى پزشكى اقدام مىكرده‌اند . بعضى از جمجمه‌هاى پيش از تاريخ كه بدست ما رسيده علاماتى دارد كه نشان مىدهد در آن زمانها بر روى كاسه سر عمل جراحى و شكسته‌بندى صورت گرفته است . خواننده ممكن است بپرسد كه : " از كجا مىدانيد كه اين عمل جراحى بر روى كاسه سر انسان زنده صورت گرفته و به اعمال مذهبى مربوط نيست كه روى كاسه سر مرده انجام مىداده‌اند ؟ " دليل ما بر اينكه چنين اعمالى بر روى جمجمه زنده صورت گرفته آن است كه سوراخهاى استخوان پرشده و استخوان تازه آن را پوشانده و اين خود دليل آن است كه عمل جراحى ( شكل 30 و 31 ) دو مرحله سوراخ كردن جمجمه با چاقوى سنگى ( دوگلاس گوثرى ) و شكسته‌بندى استخوان مربوط به استخوان سر زنده بوده است . آيا چرا استخوان كاسه سر را سوراخ كرده‌اند ؟ به چنين پرسشى نمىتوان پاسخ گفت ، ولى مىتوان احتمال داد كه جراح اين عمل را براى راحت كردن بيمار از رنج صدمات جانكاه فشار مغز سر انجام